Minęło pół sezonu. Styczeń-czerwiec 2026: wielkie podsumowanie statystyk w PDC

O ile sezon 2025 miał jednego gracza, który wyraźnie wybijał się ponad poziom reszty, pierwsza połowa sezonu 2026 nieco tę sytuację zmieniła. Luke Littler, który tamten rok rozegrał z ogólną średnią 101,07, drugiego Luke’a Humphriesa wyprzedzał o blisko 2,5 punktu. Humphries zanotował jednak bardzo duży progres – w tej chwili to jego sezonowa średnia (101,15) jest najwyższa w tourze.

Wprawdzie to Littler zgarnął wszystkie największe tytuły pierwszej połowy roku, a i bilans meczów bezpośrednich (7-5) działa na jego korzyść, ale gra starszego z Anglików pozwala wierzyć w nawiązanie rywalizacji z prawdziwego zdarzenia.

W czołowej dziesiątce pod względem średniej znajduje się aż czterech Holendrów – m.in. Wessel Nijman (97,70) czy notujący gigantyczny postęp Kevin Doets (96,54). Najlepszym z Polaków jest 15. Krzysztof Ratajski (95,24), ale jego przewaga nad 38. Sebastianem Białeckim (92,95) jest mniejsza niż kiedykolwiek. Filip Bereza i Tytus Kanik (obaj poniżej 84 punktów) znajdują się w końcówce głównego touru.

Średnie ogólne

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Poz.	Zawodnik	Średnia
1	Luke Humphries	101,15
2	Luke Littler	100,74
3	Gerwyn Price	99,40
4	Gary Anderson	98,35
5	Wessel Nijman	97,70
6	Chris Dobey	97,57
7	Michael van Gerwen	96,75
8	Kevin Doets	96,54
9	Dirk van Duijvenbode	96,42
10	Jonny Clayton	95,96
——	————	———
16	Krzysztof Ratajski	95,24
38	Sebastian Białecki	92,95
——	————	———
138	Filip Bereza	83,87
139	Rusty-Jake Rodriguez	83,69
140	Tytus Kanik	83,39
141	Matthias Ehlers	82,54
142	Tavis Dudeney	82,18
143	Pero Ljubić	77,59

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienie

Pod względem punktacji – a więc poziomu z pierwszych dziewięciu lotek – na szczycie także znajdują się Littler i Humphries, wyraźnie wyprzedzając resztę.

Różnica większa niż poprzednio – bo ponad czteropunktowa – pojawiła się między Ratajskim i Białeckim. W tym elemencie gry młodszy z naszych reprezentantów wciąż ma nieco do nadrobienia – globalnie zajmuje pozycję pod koniec szóstej dziesiątki.

Średnie z pierwszych 9 lotek

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Poz.	Zawodnik	Średnia 9
1	Luke Littler	111,45
2	Luke Humphries	111,03
3	Chris Dobey	108,49
4	Gary Anderson	108,03
5	Gerwyn Price	107,97
6	Wessel Nijman	106,99
7	Dirk van Duijvenbode	106,52
8	Kevin Doets	106,35
9	Michael van Gerwen	106,28
10	Nathan Aspinall	106,08
——	————	———
15	Krzysztof Ratajski	104,32
57	Sebastian Białecki	100,11
——	————	———
137	Filip Bereza	91,09
138	Matthias Ehlers	90,24
139	Maximilian Czerwinski	90,17
140	Rusty-Jake Rodriguez	89,66
141	Tytus Kanik	88,53
142	Tavis Dudeney	86,71
143	Pero Ljubić	80,18

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienie

Najwyższym procentem udanych zamknięć w tourze – czyli wizyt, które dały wygraną w legu, gdy tylko było to możliwe przy podejściu do tarczy – cieszy się Wessel Nijman (44,3%), a więc gracz – wydawałoby się – kojarzony raczej z mocną punktacją. Pod tym względem wyprzedza – co też może być pewną niespodzianką – Gerwyna Price’a (43,8%).

W tym sezonie zamknięcia stały się również domeną Białeckiego. Wynik 41,7% klasyfikuje go na siódmym miejscu w PDC! Trochę słabszy (40,0%) jest pod tym względem Ratajski.

% checkoutów

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Poz.	Zawodnik	% CO
1	Wessel Nijman	44,3%
2	Gerwyn Price	43,8%
3	Luke Littler	43,3%
4	Jonny Clayton	42,7%
5	Luke Humphries	42,7%
6	Kevin Doets	41,8%
7	Sebastian Białecki	41,7%
8	James Wade	41,1%
9	Gary Anderson	41,0%
10	Chris Dobey	40,8%
——	————	———
16	Krzysztof Ratajski	40,0%
——	————	———
139	Tytus Kanik	28,6%
140	Rusty-Jake Rodriguez	28,6%
141	Filip Bereza	28,6%
142	Pero Ljubić	26,0%
143	Matthias Ehlers	25,1%

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienie

Warto jednak pamiętać, że sam procent udanych checkoutów skorelowany jest z mocną punktacją. Im mocniejsza punktacja, tym więcej podejść do niskich wartości, a co za tym idzie – więcej udanych zakończeń.

Przewaga Białeckiego nad Ratajskim uwydatnia się po rozbiciu wartości punktowych na przedziały. W każdym z trzech pierwszych przedziałów punktowych (2-60, 61-90, 91-120) Łodzianin znajduje się w czołówce PDC. Wartości od 61 do 90 lepiej kończył tylko jeden zawodnik – Madars Razma!

Ratajski jest graczem skutecznym przy zamykaniu wyższych checkoutów (91-120, 121-170), ale z niższymi miewa problemy.

% checkoutów wg przedziałów

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

% CO: 2-60 pkt	% CO: 61-90 pkt	% CO: 91-120 pkt	% CO: 121-170 pkt
1. Potter – 80,7%	1.  Razma – 50,6%	1. Waites – 39,0%	1.  Dragt – 9,7%
2. Coates – 80,0%	2.  Białecki – 50,2%	2. Rydz – 37,9%	2. Searle – 9,6%
3.  de Graaf – 78,1%	3. Rydz – 49,6%	3.  Price – 36,6%	3.  Price – 9,3%
4. Wade – 77,6%	4. Wade – 49,4%	4. Dobey – 32,7%	4.  Rock – 9,3%
5.  Nijman – 77,5%	5. Morris – 49,4%	5. Humphries – 30,5%	5. Littler – 9,2%
6.  Clayton – 77,2%	6.  Czerwinski – 48,9%	6.  Owen – 30,4%	6. Cross – 8,9%
7. Hunt – 77,1%	7.  Heta – 48,7%	7.  Nijman – 30,3%	7.  van Veen – 8,7%
8. Littler – 76,5%	8.  Nijman – 48,0%	8.  Anderson – 29,7%	8.  Nijman – 8,7%
9.  Doets – 76,3%	9.  Clayton – 46,8%	9.  Veenstra – 29,4%	9. Sykes – 8,6%
10. Joyce – 75,4%	10.  Gruellich – 46,4%	10.  Zonneveld – 29,2%	10. Hood – 8,6%
———	———	———	———
13.  Białecki – 74,8%	50.  Ratajski – 41,9%	13.  Białecki – 28,7%	26.  Ratajski – 7,2%
58.  Ratajski – 69,5%	101.  Bereza – 35,9%	18.  Ratajski – 28,1%	32.  Białecki – 6,9%
115.  Kanik – 64,4%	133.  Kanik – 30,9%	138.  Bereza – 11,9%	130.  Kanik – 2,7%
129.  Bereza – 62,2%		139.  Kanik – 11,6%	136.  Bereza – 2,2%

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienia: % CO: 2-60, % CO: 61-90, % CO: 91-120, % CO: 121-170

O żadnym z Polaków nie można byłoby natomiast powiedzieć, że jest ekspertem od rzucania maksów. Najlepiej pod tym względem wypada Ratajski (0,221 maksa na lega), zajmując miejsce w środku touru. To ta statystyka zdradza największy problem w grze Białeckiego. 0,165 maksa na lega klasyfikuje go na 118. pozycji. To wartość tylko trochę lepsza od osiągniętej przez Filipa Berezę.

Globalnie, najwięcej maksów w tourze wciąż rzuca Littler (0,419 na lega), choć zanotował drobny regres względem sezonu 2025 (0,447 na lega). Jego przewaga nad resztą stawki pozostaje jednak komfortowa, jako że spadki o kilka setnych zanotowali też Josh Rock i Dirk van Duijvenbode – wcześniej gracze nr 2 i 3.

Maksy w przeliczeniu na lega

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Poz.	Zawodnik	180 / leg
1	Luke Littler	0,419
2	Kevin Doets	0,362
3	Gary Anderson	0,356
4	Dirk van Duijvenbode	0,353
5	Ross Smith	0,346
6	Luke Humphries	0,346
7	Niels Zonneveld	0,343
8	Chris Dobey	0,343
9	Kim Huybrechts	0,341
10	Joe Cullen	0,340
——	————	———
75	Krzysztof Ratajski	0,221
118	Sebastian Białecki	0,165
125	Filip Bereza	0,146
132	Tytus Kanik	0,130
——	————	———
139	Madars Razma	0,106
140	Matthias Ehlers	0,101
141	Maximilian Czerwinski	0,080
142	Tommy Morris	0,079
143	Pero Ljubić	0,066

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienie

Najwyższym procentem wygranych meczów cieszy się Wessel Nijman. W tym sezonie jego łupem padło sześć turniejów podłogowych i dwa turnieje European Touru. 105 zwycięstw, 23 porażki – w sumie 82% wygranych meczów.

Pod tym względem wyprzedza Littlera (53-14, 79,1%), choć trzeba pamiętać, że Anglik zwykle mierzy się z trudniejszymi rywalami. W tym sezonie nie wystąpił jeszcze w żadnej „podłogówce”, skupiając się wyłącznie na scenie i telewizji.

Białecki (65,6%) wygrywa częściej niż Ratajski (62,1%), choć statystykę odrobinę wykrzywia udział Bolta w kwalifikacjach do European Touru – je Ratajski omija, a tym samym nie rozgrywa potencjalnych spotkań z teoretycznie słabszymi rywalami.

% zwycięstw

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Poz.	Zawodnik	% wygranych	Bilans
1	Wessel Nijman	82,0%	105-23
2	Luke Littler	79,1%	53-14
3	Kevin Doets	74,0%	91-32
4	Chris Dobey	70,4%	69-29
5	Luke Humphries	69,3%	61-27
6	Ross Smith	68,4%	65-30
7	Andrew Gilding	67,3%	68-33
8	Jonny Clayton	67,2%	78-38
9	Luke Woodhouse	66,3%	59-30
10	Sebastian Białecki	65,6%	63-33
——	————	———
24	Krzysztof Ratajski	62,1%	54-33
——	————	———
139	Filip Bereza	16,7%	6-30
140	Tytus Kanik	14,6%	6-35
141	Stefaan Henderyck	9,4%	3-29
142	Matthias Ehlers	5,3%	1-18
143	Pero Ljubić	4,8%	1-20

Opracowanie własne. Tylko zawodnicy mający na koncie minimum 10 meczów. Zobacz całe zestawienie

Nietrudno zauważyć, że grono polskich posiadaczy kart dzieli się na pół. Dwaj gracze są zdolni do rywalizacji z szeroką, a niekiedy i ścisłą czołówką. Dwaj pozostali znajdują się na tyłach głównego touru.

Ratajski – zgodnie z opinią często powtarzaną przez zagranicznych komentatorów – jest bardzo regularnym i solidnym zawodnikiem, bez wielu słabych punktów. W każdym aspekcie gry wypada przynajmniej średnio, choć zwykle poziom ten przebija. Co ciekawe, w poprzednim sezonie nieco odstawał od średniej pod względem częstotliwości wizyt 171+, ale w pierwszej połowie 2026 roku nieco ten element poprawił, dobijając już do średniej z touru.

Nieco martwić może natomiast, że pod względem ogólnego poziomu gry maj i czerwiec wypadły w jego wykonaniu gorzej niż wcześniejsze miesiące.

Profil: Krzysztof Ratajski

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC. Kliknij, aby móc powiększyć

Opracowanie własne

Skromna liczba wizyt 171+ to też jedyny element, na którym wyraźnie traci Białecki. Pod tym względem większość touru – a więc i spora część słabszych od niego zawodników – po prostu wygląda lepiej. Punktacja wyraźnie kontrastuje z zamknięciami, które – raz jeszcze – są już na poziomie elitarnym.

Na uznanie zasługuje regularność Łodzianina, który mimo 96 meczów na koncie, ani razu nie był choćby bliski zejścia poniżej 80-punktowej średniej.

Profil: Sebastian Białecki

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC. Kliknij, aby móc powiększyć

Opracowanie własne

Wyjmując pojedyncze zwycięstwa, większych pozytywów próżno szukać w pierwszej połowie sezonu Tytusa Kanika. Przy 354 rozegranych legach, tylko w 0,9% możliwych przypadków był w stanie wygrywać partie w czterech podejściach do tarczy (najlepsi zawodnicy robią to 10 lub nawet 15 razy częściej). Legi, które udało się wygrać w pięciu podejściach, to zaledwie 15,5% sytuacji (gracze ze środka stawki robią to ponad dwa razy częściej).

Profil: Tytus Kanik

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC. Kliknij, aby móc powiększyć

Opracowanie własne

U debiutującego w tourze Filipa Berezy sytuacja jest zbliżona. Warto mieć jednak w pamięci, że dla Pruszkowianina obecność w gronie elity jest sytuacją zupełnie nową, a samo zdobycie karty mimo skromnego stażu w darcie było ogromnym wyczynem. Liczyć należy więc na to, że kolejne miesiące – nawet jeśli nie przyniosą nadspodziewanych wyników – będą lepsze pod względem czystej gry.

Profil: Filip Bereza

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC. Kliknij, aby móc powiększyć

Opracowanie własne

Wracając do spraw globalnych: autorem najwyższej średniej pierwszej połowy roku jest Michael van Gerwen, który w PC15 wykręcił wynik 122,34. To jedyna jak dotąd wartość 120+.

Najniższe średnie – poniżej 60 punktów – były autorstwa Pero Ljubicia. Chorwat miał przez chwilę ogromne problemy, ale po ostatnich tygodniach wydaje się, że wszystko w jego grze wróciło co najmniej do normy.

Najwyższe (i najniższe) średnie meczowe

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Średnia	Zawodnik	Turniej
122,34	Michael van Gerwen	PC15
118,66	Andrew Gilding	PC13
117,12	Gerwyn Price	PC2
117,12	Kevin Doets	ET2
113,84	Luke Littler	ET1
113,79	Martin Schindler	PC15
113,37	Wessel Nijman	PC11
113,05	Kevin Doets	PC3
112,91	Gerwyn Price	Premier League
112,87	Wessel Nijman	ET2
——	————	———
61,59	Balfour / Walklin	WCoD
61,50	Lkhagvasüren / Myagmarsuren	WCoD
60,97	Taylor McGuckian	World Masters Q
57,78	Pero Ljubić	PC17
55,58	Pero Ljubić	ET9 TCHQ

Opracowanie własne

Padło też 20 dziewiątych lotek, choć żaden z zawodników nie dokonał tego więcej niż raz.

9-dartery

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Data	Zawodnik	Turniej
28.01.2026	Jamai van den Herik	World Masters Q
31.01.2026	Luke Humphries	World Masters
09.02.2026	Mickey Mansell	PC1
10.02.2026	James Hurrell	PC2
10.02.2026	Gabriel Clemens	PC2
11.02.2026	Rob Cross	ET1 TCHQ
18.02.2026	Ryan Meikle	ET3 TCHQ
22.02.2026	Gian van Veen	ET1
24.02.2026	Chris Dobey	PC5
25.02.2026	Beau Greaves	PC6
25.02.2026	Max Hopp	PC6
26.02.2026	Josh Rock	Premier League
06.03.2026	Danny Noppert	UK Open
13.04.2026	Thomas Lovely	PC9
15.04.2026	Owen Bates	ET7 TCHQ
27.04.2026	Gary Anderson	PC11
04.05.2026	Dirk van Duijvenbode	PC13
05.05.2026	Richard Veenstra	PC14
09.05.2026	Cristo Reyes	ET6
13.05.2026	Kim Huybrechts	PC16

Opracowanie własne

Najgorszego lega w tourze zanotowali Rhys Griffin i Madars Razma przy okazji PC21. Walijczyk zamknął partię 35. lotką. Legi zakończone w 30 lotkach i gorsze przytrafiły się 7 razy, co jest imponującym wynikiem przy ponad 42 tysiącach wszystkich rozegranych partii.

Najczęściej (prawie 8,5 tysiąca razy) legi kończono 15. lotką.

Najgorsze legi

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Lotka	Zawodnik	Przeciwnik	Turniej
35	Rhys Griffin	Madars Razma	PC21
32	Owen Bates	Stefaan Henderyck	ET1 TCHQ
32	Ted Evetts	Rusty-Jake Rodriguez	PC10
31	Mario Vandenbogaerde	Darryl Pilgrim	PC14
30	Andrew Gilding	Scott Williams	PC6
30	Jurjen van der Velde	Leon Weber	UK Open
30	Niall Culleton	Nathan Aspinall	PC2

Opracowanie własne

I na koniec – zestawiając wszystkie średnie osiągnięte w pierwszej połowie sezonu – otrzymamy poniższy obraz:

Wszystkie średnie zwycięzców i przegranych

Okres: styczeń – czerwiec 2026, tylko główny tour PDC

Opracowanie własne

Jeśli macie dodatkowe pytania związane ze statystykami, dajcie nam o nich znać, a spróbujemy znaleźć odpowiedź. Liczby 2026 roku zdezaktualizują się dopiero 6 lipca, gdy powróci cykl Players Championship.

Tomek Przyborowski