Newsy

Dwa na dwa! Smith znów na szczycie. Zwycięstwo w World Series of Darts Finals

Dwa finały, dwa zwycięstwa! Ross Smith po raz drugi w karierze wygrał wielki turniej telewizyjny. Po mistrzostwie Europy z 2022 roku przyszedł czas na triumf w World Series of Darts Finals. Na końcu drogi „Smudger” pokonał Gerwyna Price’a, który na swoje przełamanie jeszcze musi zaczekać…

dodane przez
Tomek Przyborowski
20 września, 2026

Ross Smith, World Series of Darts Finals 2026

Ross Smith pokazał w finale topową formę (fot. Kelly Deckers, PDC)

Niedzielnym wieczorem w Amsterdamie została rozegrana ostatnia sesja World Series of Darts Finals 2026. W grze pozostawało tylko czterech zawodników.

Van Veen nie dojechał. Raz jeszcze…

Wiele w tym sezonie powiedziano o nieregularności Giana van Veena. Wicemistrz świata był w sesji finałowej jedynym reprezentantem gospodarzy, ale historia – czyli zaledwie dwa wygrane tytuły w PDC i ogrom porażek w końcowych rundach – stawiała znaki zapytania.

I rzeczywiście, van Veen nie uszczęśliwił kibiców w Amsterdamie – mimo ich gorącego wsparcia i bardzo dużej niechęci względem Rossa Smitha. O ile GvV podwójne trafiał jak zwykle, tak z punktacją miał zbyt duże problemy. Na jego szczęście, Smudger też nie wrzucał najwyższego biegu. Przez pół meczu Holender był nieznacznie z tyłu, ale gdy zrobiło się 4:8, ciężko było myśleć o odrobieniu strat – nie w tej formie.

Średnie: 91 do 86. Wynik: 11:8 dla Smitha, który za kilkadziesiąt minut miał wystąpić w drugim telewizyjnym finale w karierze. Od poprzedniego – w mistrzostwach Europy – minęły prawie cztery lata!

Czysta siła

Patrząc na średnie, Gerwyn Price był najlepszym graczem turnieju. 99, 98 oraz 104 – to jego trzy pierwsze mecze. W półfinale był równie znakomity.

Jego rywal – Jonny Clayton – wykonał czarną robotę, wyrzucając z gry Luke’a Littlera. Na przestrzeni całej imprezy daleko mu jednak było do regularności Icemana. Bezpośrednie starcie obu Walijczyków przebiegło tak, jak wskazywałyby poprzednie spotkania. Clayton grał dobrze, Price – wyśmienicie.

Równo było tylko do pewnego momentu – konkretnie do stanu 6:6. Później Ferret przestawał znajdować odpowiedzi na bombardowanie potrójnej dwudziestki w wykonaniu kolegi z walijskiej drużyny. Średnia 104 nie pozostawiała wątpliwości: Price stanął przed doskonałą szansą, by po raz pierwszy od czterech lat wygrać wielki turniej telewizyjny.

Odrodzenie i triumf Smitha

Price miał jednak pewien problem – Smith za nic w świecie nie chciał grać tak, jak grał przeciwko van Veenowi. Smudger rzucał maksa za maksem i od samego początku sprawiał wrażenie mocniejszego gracza. Jego średnia oscylowała wokół 110 punktów, ale Walijczyk bronił się timingiem – i doprowadził do stanu 5:5.

Później jednak jego gra na podwójnych zupełnie się posypała. Do tego stopnia, że w tym meczu nie wygrał już ani jednego lega. Co zaś do Smitha – w finale rzucił aż jedenaście maksów. To – w połączeniu z blisko połową lotek trafionych na podwójnych – dało mu wynik 11:5, średnią 104 i zasłużony tytuł.

Smudger rozkręcił się w najważniejszym momencie – a to świetna zapowiedź przed ostatnimi miesiącami sezonu.