Czy Littler to najlepszy mistrz świata w historii?

32 wygrane sety i zaledwie 4 stracone. Luke Littler miał obronić mistrzostwo świata i obronił je w stylu, który nie pozostawił żadnych wątpliwości. Jedynie mecz z Crossem dostarczył jakichkolwiek emocji związanych z wynikiem.

Da się lepiej?

W pierwszej mistrzowskiej kampanii turniejowa średnia Littlera przekroczyła 102 punkty. Teraz było to już ponad 104. Jego rywale – uśredniając – grali na niespełna 97-punktowym poziomie.

Biorąc pod uwagę turniejowe średnie poprzednich mistrzów świata, lepiej wypadli jedynie Michael van Gerwen (2017) oraz Phil Taylor (2009, 2010).

Gdy Holender zdobywał drugie mistrzostwo, wzbił się na poziom do dziś nieosiągnięty przez nikogo. Cały turniej rozegrał ze średnią ponad 107. Wprawdzie jego bilans setowy był znacznie gorszy niż ten osiągnięty przez Littlera (76,3% wygranych setów do 88,9%), ale i rywale zawiesili poprzeczkę zdecydowanie wyżej. Van Gerwen pokonał m.in. Cristo Reyesa (grającego na poziomie 106), Raymonda van Barnevelda (109!) czy Gary’ego Andersona (105).

Taylor w edycjach 2009 i 2010 osiągnął średnie w okolicach 105. Zanotował podobny procent wygranych setów jak obecnie Littler, ale też mierzył się ze słabszymi rywalami. W rekordowej edycji 2001 wygrał natomiast 96% setów, przy turniejowej średniej 102+.

Średnie turniejowe mistrzów świata PDC

Edycja	Zwycięzca	AVG	% wygr. setów	AVG rywali
2017	Michael van Gerwen	107,17	76,3%	102,42
2009	Phil Taylor	105,19	87,9%	93,80
2010	Phil Taylor	104,80	87,9%	93,28
2026	Luke Littler	104,16	88,9%	96,87
2019	Michael van Gerwen	103,26	78,4%	95,46
2006	Phil Taylor	102,36	80,6%	91,68
2025	Luke Littler	102,28	72,5%	97,89
2001	Phil Taylor	102,15	95,8%	89,27
2002	Phil Taylor	101,94	93,5%	90,20
2016	Gary Anderson	101,91	80,6%	94,88
2018	Rob Cross	101,90	65,9%	100,01
2000	Phil Taylor	100,79	88,5%	88,87
2024	Luke Humphries	100,72	72,5%	96,78
2022	Peter Wright	100,13	64,4%	96,52
2015	Gary Anderson	99,80	65,9%	98,58
1998	Phil Taylor	99,69	91,3%	87,65
2020	Peter Wright	99,65	64,4%	96,29
1999	Phil Taylor	99,16	77,8%	93,08
2014	Michael van Gerwen	99,08	72,5%	95,06
2013	Phil Taylor	98,73	76,3%	94,34
2007	Raymond van Barneveld	98,43	76,3%	90,60
2023	Michael Smith	98,36	69,0%	95,95
2021	Gerwyn Price	98,34	63,0%	95,58
2011	Adrian Lewis	98,19	69,0%	95,07
2005	Phil Taylor	97,49	78,8%	91,13
2004	Phil Taylor	97,26	72,2%	90,21
1996	Phil Taylor	96,79	80,8%	89,90
1997	Phil Taylor	95,91	73,3%	88,21
2003	John Part	94,77	65,9%	92,78
2012	Adrian Lewis	94,64	65,9%	92,52
2008	John Part	94,22	74,4%	88,69
1995	Phil Taylor	91,37	67,7%	86,15
1994	Dennis Priestley	91,11	72,4%	85,96

Średnia turniejowa mierzona jest jako średnia ważona średnich osiągniętych w poszczególnych meczach, gdzie waga jest równa liczbie rozegranych setów. W innych zestawieniach dostępnych w internecie mogła zostać przyjęta inna metodologia.

Triumf Littlera w edycji 2026 jest jednym z najlepszych w historii mistrzostw świata – to nie ulega wątpliwości. Wydaje się jednak, że w hierarchii mistrzów na pierwszym miejscu nadal należy umieścić van Gerwena z edycji 2017. Holender grał jeszcze lepiej i pokonał znacznie mocniejszych rywali, a do tego osiągnął najwyższy wynik w pojedynczym meczu – 114,05. Niewykluczone natomiast, że i Anglik wzbiłby się na kolejny poziom, gdyby tylko musiał.

Niezależnie od tego, gdzie w tej hierarchii umieścimy Taylora, van Gerwena i Littlera, 18-latek to jedyny darter w historii, który na dłuższą metę potrafił (i potrafi) grać tak jak oni. Sky is the limit?

Tomek Przyborowski