Newsy
World Matchplay 2026: możliwa zmiana wicelidera rankingu… Co czeka nas w Blackpool?
Już w sobotę rozpocznie się drugi najważniejszy turniej darterski w roku. Do obrony tytułu przystąpi Luke Littler. Polskę będzie reprezentował Krzysztof Ratajski. Zmagania w Winter Gardens potrwają dziewięć dni.

Pierwsza edycja World Matchplay odbyła się w 1994 roku – w Blackpool, a konkretnie w Winter Gardens. Tam też jest rozgrywana do dziś, choć z małą przerwą. W trakcie pandemii rozgrywki przeprowadzono za zamkniętymi drzwiami Marshall Areny w Milton Keynes. Pierwszym triumfatorem okazał się Amerykanin Larry Buttler i do dziś pozostaje jedynym graczem spoza Europy, który sięgnął po puchar.
Główne trofeum nosi imię Phila Taylora i nic w tym dziwnego. Anglik zdominował World Matchplay, triumfując 16 razy. Przegrał tylko jeden finał – w 2016 roku z Michaelem van Gerwenem. Od tego samego sezonu nikt nie zdołał obronić tytułu. W obecnym postara się to zrobić Luke Littler, który zeszłym roku pokonał Jamesa Wade’a (18:13).
Zmiana wicelidera rankingu? Wolelibyśmy nie
Niekwestionowanym liderem rankingu głównego PDC jest Littler. Przewaga obecnego mistrza świata jest ogromna, a pozycja niezagrożona. Ciekawiej robi się na pozostałych miejscach podium. Aktualnie drugie miejsce zajmuje Luke Humphires, a goni go Gian van Veen. Anglik w tym roku przystąpi do obrony rankingowej zdobyczy sprzed dwóch lat. Wtedy triumfował, a jego nagroda wyniosła 200 tysięcy funtów. To niewiele mniej niż jego przewaga nad Holendrem (252 tysiące). Gian van Veen nie ma zbyt wielu pieniędzy do obrony, w 2024 roku odpadł w pierwszej rundzie. Musiałby więc znacząco poprawić wynik i liczyć na słabą dyspozycję Humphriesa, aby powalczyć o fotel wicelidera. Mamy jednak nadzieję, że van Veen nie poprawi się względem 2024. W pierwszej rundzie zmierzy się bowiem z triumfatorem European Darts Open 2026 – Krzysztofem Ratajskim.
Największym przegranymi rankingowo okazali sie już być Michael Smith oraz Dimitri van den Bergh. Zarówno Anglik, jak i Belg nie uzyskali przepustki do Blackpool. Smith straci w swoim dorobku 50, a van den Bergh 30 tysięcy funtów.
3 miliony funtów w rankingu? Być może za chwilę
W styczniu informowaliśmy o przekroczeniu „magincznej” bariery 2 milionów funtów przez Luke’a Littlera. Wtedy też wspomnieliśmy, że szansa na trzeci milion pojawi się właśnie w lipcu. The Nuke w międzyczasie odpuścił niemal całkowicie ProTour. Teraz przed World Matchplayem pewnym jest, że jeśli awansuje do finału, pęknie kolejna bariera w rankingu. W 2024 roku w Winter Gardens nie zarobił zbyt wiele (odpadł w pierwszej rundzie), a po podwyżkach w PDC będzie można zdobyć aż 225 000 funtów.
Powrót Ratajskiego
Jedynym Polakiem, który miał okazję grać w Winter Gardens jest Ratajski. Wystąpił w każdej edycji od 2019 roku – z wyjątkiem ostatniej. Wtedy do awansu zabrakło niewiele, a ostatecznie do turnieju załapał się Ryan Joyce. W podobnej sytuacji był w tym roku Sebastian Białecki, który jeszcze przyjeżdżając na ostatnie dwa turnieje podłogowe, wliczające się do kwalifikacji do Matchplaya, miał szansę na wywalczenie przepustki. Niestety w końcowym rozrachunku zabrakło mu ośmiu tysięcy funtów i w Blackpool ponownie będziemy oglądać tylko jednego Polaka.
Najlepszym wynikiem Ratajskiego w World Matchplayu jest półfinał z 2021 roku. Wtedy Polak na swojej drodze pokonał kolejno: Brendana Dolana, Luke’a Humphriesa i Callana Rydza. Uległ dopiero świetnie wtedy dysponowanemu Dimitriemu van den Berghowi. W tym roku Polski Orzeł na początek zmierzy się z van Veenem, a jeśli ponownie uda się pokonać Holendra, być może trzeba będzie zmierzyć się z kolejnym reprezentantem tego samego kraju, o ile Wessel Nijman poradzi sobie z Dave’em Chisnallem.
Zwycięzcy World Matchplay
| Rok | Zwycięzca | Wynik | Finalista |
|---|---|---|---|
| 1994 | 16:12 | Dennis Priestley (91,59) | |
| 1995 | Phil Taylor (90,72) | 16:11 | Dennis Priestley (87,63) |
| 1996 | Peter Evison (100,51) | 16:14 | Dennis Priestley (96,67) |
| 1997 | Phil Taylor (106,32) | 16:11 | Alan Warriner (98,42) |
| 1998 | Rod Harrington (95,03) | 19:17 | Ronnie Baxter (94,07) |
| 1999 | Rod Harrington (85,95) | 19:17 | Peter Manley (86,91) |
| 2000 | Phil Taylor (100,32) | 18:12 | Alan Warriner (97,14) |
| 2001 | Phil Taylor (99,57) | 18:10 | Richie Burnett (90,99) |
| 2002 | Phil Taylor (98,76) | 18:16 | |
| 2003 | Phil Taylor (94,38) | 18:12 | Wayne Mardle (97,44) |
| 2004 | Phil Taylor (100,20) | 18:8 | Mark Dudbridge (89,24) |
| 2005 | Colin Lloyd (97,89) | 18:12 | |
| 2006 | Phil Taylor (100,08) | 18:11 | James Wade (90,01) |
| 2007 | James Wade (96,83) | 18:7 | Terry Jenkins (91,62) |
| 2008 | Phil Taylor (109,47) | 18:9 | James Wade (102,58) |
| 2009 | Phil Taylor (106,05) | 18:4 | Terry Jenkins (92,32) |
| 2010 | Phil Taylor (105,16) | 18:12 | |
| 2011 | Phil Taylor (103,84) | 18:8 | James Wade (98,84) |
| 2012 | Phil Taylor (98,97) | 18:15 | James Wade (95,92) |
| 2013 | Phil Taylor (111,23) | 18:13 | Adrian Lewis (105,92) |
| 2014 | Phil Taylor (107,19) | 18:9 | |
| 2015 | 18:12 | James Wade (90,37) | |
| 2016 | 18:10 | Phil Taylor (101,13) | |
| 2017 | Phil Taylor (104,24) | 18:8 | Peter Wright (99,74) |
| 2018 | Gary Anderson (101,12) | 21:19 | |
| 2019 | Rob Cross (95,16) | 18:13 | Michael Smith (95,91) |
| 2020 | 18:10 | Gary Anderson (92,81) | |
| 2021 | Peter Wright (105,90) | 18:9 | |
| 2022 | 18:14 | Gerwyn Price (96,92) | |
| 2023 | Nathan Aspinall (96,21) | 18:6 | Jonny Clayton (93,56) |
| 2024 | Luke Humphries (100,94) | 18:15 | |
| 2025 | Luke Littler (107,24) | 18:13 | James Wade (101,54) |
World Matchplay – nagrody
Pula nagród w tegorocznej edycji po raz pierwszy wyniesie milion funtów.
| Wynik | Nagroda |
|---|---|
| Zwycięstwo | £225 000 |
| Finał | £125 000 |
| Półfinał | £65 000 |
| Ćwierćfinał | £35 000 |
| Last 16 | £22 500 |
| Last 32 | £12 500 |
| ——— | ——— |
| SUMA | £1 000 000 |
World Matchplay 2026 – terminarz, format
Turniej potrwa od 18 do 26 lipca. Format spotkań może zostać wydłużony, gdy okaże się, że żaden z graczy nie jest w stanie wygrać różnicą co najmniej dwóch legów. Wówczas dopuszczalne jest rozegranie maksymalnie sześciu dodatkowych partii przed deciderem. Dla przykładu: jeśli mecz toczy się do 10 wygranych legów, przy stanie 12:12 rozgrywany jest ostatni leg.
| Dzień | Format |
|---|---|
| 18 lipca (sobota), 14:00 lub 20:00 – 1. runda (x4) | do 10 wygranych legów |
| 18 lipca (sobota), 20:00 lub 19 lipca (niedziela), 14:00 – 1. runda (x4) | do 10 wygranych legów |
| 19 lipca (niedziela), 14:00 lub 20:00 – 1. runda (x4) | do 10 wygranych legów |
| 20 lipca (poniedziałek), 20:00 – 1. runda (x4) | do 10 wygranych legów |
| 21 lipca (wtorek), 20:00 – 2. runda (x4) | do 11 wygranych legów |
| 22 lipca (środa), 20:00 – 2. runda (x4) | do 11 wygranych legów |
| 23 lipca (czwartek), 21:00 – ćwierćfinały (x2) | do 16 wygranych legów |
| 24 lipca (piątek), 21:00 – ćwierćfinały (x2) | do 16 wygranych legów |
| 25 lipca (sobota), 21:00 – półfinały | do 17 wygranych legów |
| 26 lipca (niedziela), 21:00 – finał | do 18 wygranych legów |
Transmisję z World Matchplay 2026 w Polsce przeprowadzi CANAL+.

Dennis Priestley (91,59)
Richie Burnett (90,99)
Peter Wright (99,74)












































